ช่วงหน้าแล้ง กุมภาพันธ์ - มีนาคม ของทุกปี ต้นยางพาราทางภาคใต้ ก็จะเริ่มเข้าสู่ฤดูกาลใบไม้ร่วง คือใบยางพาราที่อยู่ในสวนข้างบ้าน อากาศแห้งแล้ง ต้นไม้ไม่เขียวสด ลมพัดใบไม้ปลิวว่อน ทำให้ชีวิตไม่สดชื่นนัก เห็นใบไม้กองกระจายรอบบ้าน ผู้คนอยู่กันอย่างเงียบๆ ออกจากบ้านไปทำงานที่อื่น ทำให้บ้านเงียบเหงาเข้าไปอีก สร้างอารมย์หดหู่ให้กับภาพที่ได้พบเห็นได้
บริเวณบ้านของคนในชนบท อย่างภาคใต้บ้านผม มีตัวบ้านเล็ก แต่เน้นพื้นที่การใช้สอยนอกตัวบ้าน พื้นดินรอบบ้านนิยมปลูกพืชยืนต้น ทั้งผลไม้และไม้ใหญ่อื่นไว้เก็บเกี่ยวผลผลิตและใช้สอย อย่างเช่น มะพร้าว ขนุน ส้มโอ มะม่วง มะละกอ มะขาม มะนาว กล้วย ไม้ใช้สอยอื่นๆ ได้แก่ สะเดา แต่ปลูกห่างจากตัวบ้านออกไปนิดหน่อย และไกลออกไปอีกก็มักจะเป็นพืชสวน อย่างสวนยางพารา สวนผลไม้
มีตั๊กแตนกิ่งไม้มาเกาะที่ผนังบ้าน เกาะนิ่งอยู่นาน พอเข้าไปสังเกตไกล้ๆ ก็พบว่ามันมีลูกเล็กๆ เกาะอยู่ด้วยหนึ่งตัว
ฝึกทำเก้าอี้ไม้ เก้าอี้หัวโล้น ไม่มีพนักพิง เพื่อใช้เอง และทดสอบฝีมือตัวเองด้วย เพราะชอบงานช่างทางด้านนี้เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว พอมีโอกาส มีรายได้จากงานประจำก็ซื้อเครื่องมือช่างไม้สะสมมาเรื่อยๆ และศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับงานไม้จากเว็บไซต์ต่างๆ จนเกิดอาการฮึกเหิม ก็ได้เวลาลองวิชาเสียที
 |
| ภาพนี้ รถบัสแดง สายพังงา - คุระบุรี ขณะเข้าจอดที่สถานีขนส่ง อ.ตะกั่วป่า |
กำลังขับรถเพลินในวันอากาศเย็นๆ เมฆครึ้มๆ บดบังแสงอาทิตย์ให้หรี่ลง หาจังหวะเห็นอาทิตย์เต็มดวงสีเข้มๆได้ยาก แต่พอหยุดตรงไฟแดงบริเวณแยกไชยา สุราษฎร์ธานี กลับเห็นแสงเต็มดวงอีกครั้ง ก็เลยรีบถ่ายภาพเอาไว้ มันเป็นบรรยากาศที่ทำให้เกิดความรู้สึกผ่อนคลาย และสงบนิ่งได้ชั่วขณะหนึ่ง เหมือนกับได้อำลาสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ผ่านมาภายในหนึ่งวันทั้งสิ่งดีและร้ายไปพร้อมๆกัน
ขับรถผ่านถนนเส้นหลักออกจากเมืองพังงาจะไปกระบี่ ถนนเอเซีย มีจุดดึงดูดให้ต้อวแวะ คือแดรี่ฮัทฟาร์ม เป็นหาร์มแกะให้ผู้คนได้เข้าไปชมฝูงแกะตัวเป็นๆ และบรรยากาศของความเป็นฟาร์มแบบทางยุโรป และอเมริกา ทุ่งหญ้าโล่งๆ ได้อารมณ์บ้านนอกแบบฝรั่ง ที่เขาเรียกว่าแนวคันทรี่ ได้ระดับหนึ่ง
